Φυλές

Φυλή: Γκραντς!
Τάξη: Αστάρι!

Έχετε τόσα δει και διαβάσει απ΄το βιβλίο μου για τους Γκραντς και το πόσο ιδιαίτερη/μυστήρια φυλή είναι, με βαθιές ρίζες μέσα στην ιστορία του χρόνο!Έφτασε η στιγμή λοιπόν να πάρουν σιγά-σιγά μορφή! Αστάρι είναι Τάξη των Γκραντς, φύλακες του Βόρειου Φρουρίου: Τάουρ Ντεθ! Σκληρή ράτσα, αφύσικα γρήγοροι πολεμιστές, άριστοι χειριστές του τόξου!Η Φολνς τους (μανδύας) είναι χρώματος μπλε! Έχουν τη σπάνια δυνατότητα να αποκρυπτογραφούν τα Όκσταβιρ, σύμβολα με τα οποία σφραγίζει τα συναισθήματά της η Φύση!

Σχέδιο: Ελενη Στα




Φυλή: Γκραντς!
Τάξη: Νίνεθο
ντ!

Οι Νίνεθοντ είναι Τάξη των Γκραντς! Κάποτε ήταν Φύλακες του Δυτικού Φρουρίου: Τάουρ Γουέστ! Ύστερα όμως από την επίθεση μιας πονηρής, σκοτεινής δύναμης, το Φρούριο “έπεσε”!Οι Νίνεθοντ αποδεκατίστηκαν και ο πληθυσμός τους και η δόξα τους παρήκμασε! Πλέον έχουν μείνει λίγοι να περιπλανιούνται στον Άγνωστο Κόσμο και άλλοι να αποτελούν μέρος της Φρουράς στο Κάστρο του Χέλστρομ (πατρίδα των Γκραντς)! Η Φολνς τους (μανδύας) είναι χρώματος κεραμιδί!

Σχέδιο: Ελενη Στα


Φυλή: Λόνσταρ

Οι Λόνσταρ ανήκουν στις λεγόμενες Μικρές Φυλές, δεύτερα ξαδέρφια των Γκραντς! Μεγάλοι τεχνίτες της πέτρας, δημιούργησαν τις υπόγειες σήραγγες που ένωναν όλα τα βασίλεια του Άγνωστου Κόσμου με μυστικά περάσματα κάτω απ τη γη! Όταν όμως ανάμεσα στις φυλές φύτρωσε ο σπόρος της διχόνοιας και οι παλιές φιλίες και συμμαχίες χάθηκαν, οι σήραγγες εγκαταλείφθηκαν και η λαμπρή τους φήμη ξεθώριασε κι έσβησε!Πλέον ζουν στα Ανατολικά του Άγνωστου Κόσμου, σε μια πέτρινη περιοχή με το όνομα Νταλάβ Μπάλεγκροτ!

Σε αντίθεση με τους Γκραντς έχουν πιο μικρά αυτιά! Έχουν σκληρή συμπεριφορά μα η καρδιά τους δεν στερείται από καλοσύνη! Αρκεί να ξέρεις το τρόπο που θα τους το υπενθυμίζει!

Τα Γούλιβαρκ πρόκειται για ένα σπάνιο είδος, μεγάλου ζώου που λέγεται πως ευημερούν στις πετροκοιλάδες του Νταλάβ Μπάλεγκροτ! Όταν η μοίρα θα καλέσει τις φυλές να αντιμετωπίσουν το Σκοτάδι, οι Λόνσταρ, πάνω στις πλάτες αυτών των αρχέγονων πλασμάτων θα παίξουν το δικό τους ρόλο στην μεγάλη μάχη ενάντια στον αφανισμό τους! 

Μα… μην προτρέχω! Αυτά θα συμβούν στο 3ο Βιβλίο!

Σχέδιο/Μολύβι, Λόνσταρ-Γούλιβαρκ: Ελενη Στα


Φυλή: Γκραντς

Τάξη: Μόλναρ

[…]Έτσι έγινε λοιπόν! Και δεν ήταν τα μόνα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη τη νύχτα. Γρήγορα, μες στο μαγεμένο άνεμο ταξίδεψαν τα νέα απ’ το νότο στο βορρά, εκεί που σήκωνε τα τείχη του το Τάουρ Άολ. Στον πέτρινο περίγυρό του, κάτω απ’ το λευκό φεγγάρι, στεκόταν μια γυναίκα παράξενη και διαφορετική από οτιδήποτε άλλο γνωρίζουμε. Ήταν φορτωμένη με κάπα και σκεπαζόταν με καλύπτρα.
Ο άνεμος έφτασε και φύσηξε κοντά της κι εκείνη υποκλίθηκε και του πε:     
«Καλωσόρισες, άνεμε! Τι νέα φέρνεις λοιπόν κι είσαι τόσο βιαστικός;»
Κι εκείνος της απάντησε με φωνή που μόνο εκείνη άκουσε και γλώσσα που μόνο εκείνη κατάλαβε:     
«Καλώς σε βρήκα, Νάρνορ, θυγατέρα του Θόντερ. Το παιδί που περιμένεις ήρθε απόψε. Όμως πρέπει να βιαστείς, αν θες να το συναντήσεις! Το βρήκαν οι λυκάνθρωποι! Οι Φένριρ! Βιάσου!»
Μιλώντας έτσι, η πνοή του έσβησε και χάθηκε. Η απελπισία κι ο φόβος φώλιασαν στην ψυχή της γυναίκας.
Ο ποδόγυρος ανέμισε στο τρεχαλητό της. Μπήκε στο φυλάκιο απ’ την κυρτή, σκοτεινή πύλη κι ανέβηκε τη στρογγυλή σκάλα.    
«Τι έγινε; Τι τρέχεις έτσι;» απόρησε ένας Γκραντς, βγάζοντας το κεφάλι του απ’ την πόρτα, στο πρώτο δωμάτιο. Πίσω του, ένας άλλος κατάλαβε κι έτρεξε ξωπίσω της. Το φρούριο γέμισε φωνές κι αναμπουμπούλα.     
«Άρκο! Άρκο! Τσακίσου στα κάτω δώματα! Σέλωσε πέντε ύναμαλ!»    
«Μπένγκορ», φώναξε, ψάχνοντάς τον ανάμεσα σε άλλους.     
«Διατάξτε!»
«Ετοίμασε προμήθειες για τέσσερις μέρες! Εμπρός, τι με κοιτάτε;»
Και ο Άρκο και ο Μπένγκορ έφυγαν πιλάλα για τις δουλειές τους.Κατέβηκαν στη γη, βαθιά στα υπόγεια του Φρουρίου. Ήταν ο στάβλος εκεί, με τα υποζύγιά τους, τα ύναμαλ (τετράποδα πλάσματα με κυρτή πλάτη, μακρύ, όρθιο λαιμό και κοντόχοντρη προβοσκίδα που προεξείχε στο άνω μέρος του στόματός τους) και σε πιο μέσα αίθουσες ήταν οι αποθήκες. Ράφια ξύλινα και άλλα σκαλισμένα στην πέτρα, γεμάτα τρόφιμα. Πήραν τους μπόγους και τους γέμισαν με φαγητό, φρούτα και καρπούς. Στα φλασκιά μπήκε φρέσκο νερό. Ούτε ένα τέταρτο δε χρειάστηκε να ετοιμαστούν. Φόρτωσαν τα ύναμαλ με σακούλια, μπογαλάκια και λογής-λογής αποσκευές και ανέβηκαν πάνω. Μες στη νύχτα όρμησαν, καβάλα στα φιλύποπτα άτια τους και το σκοπό τους ξεκάθαρο στο μυαλό τους.

Απόσπασμα Βιβλίο 1ο – Τα Μυστικά των Κόσμων: Στο Μονοπάτι του Πεπρωμένου

Σχέδιο/ Μόλναρ-Ύναμαλ: Ελενη Στα


“The call of life crushes the arrival of death”

Μορφή ζωής: Βάλιαν

Λίγα είναι γνωστά για τους Βάλιαν! Μια μορφή ζωής που ελάχιστοι στον Άγνωστο/Γνωστό Κόσμο έχουν αντικρίσει! Η παρακάτω εικόνα και το κείμενο που την συντροφεύει είναι από τα λίγα στοιχεία που αποδεικνύουν πως κάποτε περπάτησαν ανάμεσα σε όσα μας είναι γνωστά και δίνουν μια νότα γνώσης γύρω από το μυστήριο που σκεπάζει τη φύση τους!

[…]Μα μέσα στην ησυχία αυτού του ανώνυμου δάσους του φάνηκε πως άκουσε αμυδρούς θορύβους. 
Έστησε αυτί και κοίταξε με μεγάλη προσοχή. Κράτησε την αναπνοή του. Ο αγέρας έξω αναστέναξε. Τμήμα της ομίχλης μετατοπίσθηκε και στο μικρό κενό που άφησε πρόλαβε να δει: κίνηση και μια παράξενη σκιά να στέκει και να παρατηρεί. 
[…]
Η σκιά έξω κινήθηκε λίγο μετά, σαν να έψαχνε κάτι, σκύβοντας στη γη γρήγορα αλλά και με προσοχή. Η ογκώδης σκιά ύστερα λες και χώρισε σε δύο τμήματα άρχισε να απομακρύνεται το ένα τμήμα από το άλλο. Πολύ γρήγορα όμως οι κατευθύνσεις τους έσμιξαν ξανά. Νόμιζε πως άκουσε τον πρώτο ήχο: χτύπημα οπλής και σούρσιμο από πόδι! Λίγο ύστερα μουγκανητό και κάλεσμα ζώου. Η μεγάλη σκιά στάθηκε. Η μικρή κινήθηκε λίγο ακόμα. 
[…]
Όταν κατάφερε να ξεχωρίσει και να καταλάβει, είδε προς μεγάλη του έκπληξη μα και χαρά ένα όμορφο και παράξενο ζώο. Ένα Βάλικουχ! Κάτι που έμοιαζε μα και δεν έμοιαζε με ελάφι! Έδειχνε ανήσυχο! Όλο θυμό και επιθετικότητα. Κατέβαζε τα κέρατα απειλώντας να επιτεθεί στην όρθια, μικροκαμωμένη μορφή που στεκόταν μπροστά του. 
Μα η ξυλόμορφη σιλουέτα οπλισμένη με υπομονή και θέληση δεν υποχωρούσε. Πλησίαζε με βήματα εντελώς αργά μα σταθερά. Σήκωσε το χέρι δειλά προσπαθώντας να αγγίξει με τα ξύλινα δάκτυλά του το ρύγχος του ζώου! Με την ελπίδα πως θα του επούλωνε τις εσωτερικές πληγές που του άφησε η πρόσφατη μάχη!
[…] Το στέρνο του Βάλικουχ ανεβοκατέβαινε δίχως έλεγχο. Και όταν ο Βάλιαν άγγιξε τελικά το ζώο τότε οι ρίζες του κορμιού του αποδέσμευσαν το σπαθί και τη φαρέτρα! 
[…] Ήταν ελεύθερο! Σήκωσε το κεφάλι του ψηλά αφήνοντας μια απίστευτη κραυγή! Μπροστά του ο Βάλιαν τραβούσε το χέρι του! Έχοντας το άλλο ακουμπισμένο στο στέρνο του!


[…] Και τότε ο Μπλόντερ, που κοιτούσε έκθαμβος από τη κρυψώνα του, ένιωσε για πρώτη φορά πως το κάλεσμα της ζωής μπορούσε να συντρίψει τον ερχομό του θανάτου! Ίσως ακόμα να υπήρχε ελπίδα…

Σχέδιο/Μολύβι, Βάλιαν-Βάλικουχ: Ελενη Στα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *